Bastakiya – stary Dubaj

Lubię spacerować po Bastakiya. Przed palącym słońcem chować w cieniu zimnych murów kupieckich domostw. Lub wejść na samą górę mijanego budynku i oparta o barjeel, tradycyjną wieżę doprowadzającą do wnętrz chłodne powietrze, patrzeć na rozciągającą się przede mną panoramę Dubai Creek, serca (a wcześniej również płuc, nerek i wątroby*) Dubaju. Najbardziej jednak lubię zgubić się gdzieś w samym środku, bo to najlepszy sposób by za każdym razem znaleźć coś nowego w tym wijącym się wąskimi uliczkami labiryncie.

Bastakiya to dzielnica Dubaju pierwotnie powstała w około 1890 roku, zbudowana przez irańskich kupców i rzemieślników, którzy handlowali na pobliskim targowisku obecnie znanym jako Meena Bazaar (nazwa Bastakiya pochodzi od irańskiego miasta Bastak). Na kompleks składa się sześćdziesiąt budynków, wszystkie odrestaurowane, w których teraz mieszczą się niezależne galerie sztuki, muzea (np. filatelistyki, monet), restauracje, kawiarnie  i malutkie, prywatne hotele i pokoje gościnne.

To za co wręcz uwielbiam Bastakiya, to panujące tam cisza i spokój. Nie ma w bezpośrednim sąsiedztwie targów, nie ma więc handlarzy gorąco (a często niemal nachalnie) namawiających do kupna ich towarów. Nie ma sklepów (ok, jest kilka butików sprzedających rękodzieło), a co za tym idzie nie ma tłumów, które na ostatnią chwilę próbują kupić pamiątki dla zapomnianej wcześniej cioci Loci. Przede wszystkim jednak, nie ma tam pośpiechu. I bardzo dobrze, bo żeby w pełni poczuć atmosferę tego miejsca, trzeba się na chwilę zatrzymać

W Bastakiya znajduje się również Centrum Kultury (Sheikh Mohammed Center for Cultural Understanding – SMCCU), organizujące spotkania kulturowe i posiłki (np. tradycyjna kolacja, po której można gospodarzom zadać wszelkie nurtujące pytania dotyczące lokalnych zwyczajów, religii i historii.

Dla lubiących nowe smaki dodam, że w Bastakiya mieści się restauracja, w której można skosztować burgera z wielbłądziego mięsa.

Ten pokaz slajdów wymaga włączonego JavaScript.

*Jeszcze w pierwszej połowie XX wieku Dubaj mieścił się w granicy zatoki (Dubai Creek) i składał z trzech rejonów: Deira (lokalizacja targów przypraw i złota), Bur Dubai (w skład którego wchodzi Bastakiya, historyczny fort Al Fahidi, a obecnie Muzeum Dubaju) oraz Shindagha (obecnie Historical Shindagha, gdzie odrestaurowane zostały dawne zabudowania i osadzona jest Heritage & Diving Village).