Lubię spacerować po Bastakiya. Przed palącym słońcem chować w cieniu zimnych murów kupieckich domostw. Lub wejść na samą górę mijanego budynku i oparta o barjeel, tradycyjną wieżę doprowadzającą do wnętrz chłodne powietrze, patrzeć na rozciągającą się przede mną panoramę Dubai Creek, serca (a wcześniej również płuc, nerek i wątroby*) Dubaju. Najbardziej jednak lubię zgubić się gdzieś w samym środku, bo to najlepszy sposób by za każdym razem znaleźć coś nowego w tym wijącym się wąskimi uliczkami labiryncie.

Bastakiya to dzielnica Dubaju pierwotnie powstała w około 1890 roku, zbudowana przez irańskich kupców i rzemieślników, którzy handlowali na pobliskim targowisku obecnie znanym jako Meena Bazaar (nazwa Bastakiya pochodzi od irańskiego miasta Bastak). Na kompleks składa się sześćdziesiąt budynków, wszystkie odrestaurowane, w których teraz mieszczą się niezależne galerie sztuki, muzea (np. filatelistyki, monet), restauracje, kawiarnie  i malutkie, prywatne hotele i pokoje gościnne.

To za co wręcz uwielbiam Bastakiya, to panujące tam cisza i spokój. Nie ma w bezpośrednim sąsiedztwie targów, nie ma więc handlarzy gorąco (a często niemal nachalnie) namawiających do kupna ich towarów. Nie ma sklepów (ok, jest kilka butików sprzedających rękodzieło), a co za tym idzie nie ma tłumów, które na ostatnią chwilę próbują kupić pamiątki dla zapomnianej wcześniej cioci Loci. Przede wszystkim jednak, nie ma tam pośpiechu. I bardzo dobrze, bo żeby w pełni poczuć atmosferę tego miejsca, trzeba się na chwilę zatrzymać

W Bastakiya znajduje się również Centrum Kultury (Sheikh Mohammed Center for Cultural Understanding – SMCCU), organizujące spotkania kulturowe i posiłki (np. tradycyjna kolacja, po której można gospodarzom zadać wszelkie nurtujące pytania dotyczące lokalnych zwyczajów, religii i historii.

Dla lubiących nowe smaki dodam, że w Bastakiya mieści się restauracja, w której można skosztować burgera z wielbłądziego mięsa.

Ten pokaz slajdów wymaga włączonego JavaScript.

*Jeszcze w pierwszej połowie XX wieku Dubaj mieścił się w granicy zatoki (Dubai Creek) i składał z trzech rejonów: Deira (lokalizacja targów przypraw i złota), Bur Dubai (w skład którego wchodzi Bastakiya, historyczny fort Al Fahidi, a obecnie Muzeum Dubaju) oraz Shindagha (obecnie Historical Shindagha, gdzie odrestaurowane zostały dawne zabudowania i osadzona jest Heritage & Diving Village).

 

Tak jak wszędzie, na tej stronie też są ciasteczka. Więcej info

The cookie settings on this website are set to "allow cookies" to give you the best browsing experience possible. If you continue to use this website without changing your cookie settings or you click "Accept" below then you are consenting to this.

Close